Dlaczego
Nasze komputery i telefony to najbardziej osobiste rzeczy, jakie mamy. Wiedzą, gdzie śpimy, kogo kochamy, czego się boimy, czego szukamy o trzeciej w nocy. Teraz między nas a nie wchodzi sztuczna inteligencja: czyta nasze dokumenty, słucha naszych pytań, pamięta, co jej mówimy. Pytamy ją o rzeczy, o które nie zapytalibyśmy przyjaciela.
Prawie zawsze ta inteligencja mieszka na cudzych serwerach. Jej reguły zmieniają się bez pytania nas o zdanie, a nasze rozmowy trafiają w miejsca, których nigdy nie zobaczymy. Nie jesteśmy jej właścicielami. Jesteśmy jej lokatorami, a czynszem jest nasza prywatność.
Kto kontroluje tę inteligencję, będzie znał nas lepiej niż my sami. To powinniśmy być my.
Joshua to mała próba w drugą stronę: asystent, który mieszka na twoim komputerze, którego możesz czytać, zmieniać i wyłączyć. Nie usługa. Narzędzie, które jest twoje.
Zasady
- Kto go uruchamia, ten go posiada. Asystent, który mieszka na cudzym komputerze, pracuje dla kogoś innego. Joshua działa na twoim.
- Zrozumienie to wolność. Każdą część Joshui można przeczytać, wyjaśnić i zmienić. Żadnych czarnych skrzynek, żadnej magii, żadnego „zaufaj nam”.
- Prywatność to prawo, nie ustawienie. To nie przełącznik schowany w menu. To zasada i nikt nie musi o nią prosić.
- Nasze dane zostają z nami. To, czego Joshua się o tobie dowiaduje, mieszka na twoim komputerze, w plikach, które możesz otworzyć. Nic nie wychodzi bez twojej wiedzy.
- Inteligencja ma służyć temu, do kogo należy. Odpowiada tobie: żadnego reklamodawcy, żadnego konta, nikt nie patrzy. Korzysta z usług zewnętrznych tylko wtedy, gdy to wybierzesz, i zawsze da się ją wyłączyć.
- Wolniejsza, mniejsza, nasza. Akceptujemy model mniejszy, wolniejszy i czasem błądzący, w zamian za taki, który jest nasz i działa dalej bez niczyjego pozwolenia.
- Udostępniony, nie sprzedany. Joshua jest darmowy, a to, jak działa, jest opublikowane, razem z błędami, żeby każdy mógł na tym budować. Zamknięta wiedza to władza w rękach nielicznych.
W praktyce
Zasady są tanie. Oto, co znaczą, kawałek po kawałku.
- Otwarte modele, dobrane do twojego komputera. Instalator patrzy na pamięć i procesor i pobiera pasujące modele. Możesz dodać kolejne albo je usunąć, kiedy chcesz.
- Jeden silnik, nazwany otwarcie. Modele działają na Ollamie, wolnym oprogramowaniu na twoim komputerze. Jeśli dla rozmowy wybierzesz jeden z jej modeli w chmurze, ta rozmowa trafia na serwery Ollamy, a Joshua wyraźnie to zaznacza. Co zostaje lokalnie, a co nie.
- Wszystko w jednym folderze. Rozmowy, pliki, pamięć i ustawienia to zwykłe pliki w
~/AskJoshua. Możesz je czytać, kopiować, archiwizować albo usuwać.
- Kod, który możesz przeczytać. Joshua to garść plików Pythona, instalowanych bez zmian i opublikowanych na GitHubie na licencji AGPL. Otwórz je, zmień, poproś Joshuę, żeby ci je wyjaśnił.
- Odpowiedzi, które pokazują źródła. Kiedy Joshua szuka w sieci, mówi ci, skąd pochodzi każda informacja, żebyś mógł ją sprawdzić.
- Trenowany na twoim sprzęcie. Możesz nauczyć Joshuę swojego stylu na własnych przykładach. Trening odbywa się na twoim komputerze, a wynik tam zostaje.
- Uczciwie o ograniczeniach. Model, który mieści się w laptopie, myli się częściej niż giganci w centrach danych. Potrzebuje dość nowego komputera. Zaplanowane zadania uruchamiają się tylko, gdy komputer jest włączony, a Joshua otwarty. To też piszemy.
Joshua i Yattaphone
Ten manifest zaczął się jako manifest Yattaphone: telefonu, który budujesz sam z Raspberry Pi i części, które każdy może kupić, opisanego krok po kroku. Telefon, który jest twój, potrzebuje asystenta, który jest twój. Joshua jest tym asystentem: najpierw na komputerze, a kiedyś, mamy nadzieję, na samym telefonie, bez zależności od niczyich serwerów.
Ta sama idea, dwa urządzenia: twój sprzęt, twoje dane, twoja inteligencja.
Dołącz
Joshua nie jest skończony i nigdy nie będzie. Właśnie o to chodzi.
- Zainstaluj go. Potem powiedz nam, gdzie się pomylił.
- Napraw jedną rzecz. Błąd, brakującą funkcję, niejasne zdanie na tej stronie.
- Dziel się tym, czego się uczysz. Każdy problem rozwiązany publicznie to jeden problem mniej dla tych, którzy przyjdą po tobie.
Nie prosimy cię, żebyś powierzył swoje myśli kolejnej firmie. Prosimy, żebyś je zatrzymał.